Ethos. Kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, Tom 39, Nr 1: Humanizm Karola Wojtyły
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12153/9454
Browse
Recent Submissions
listelement.badge.dso-type Item , Rozpoznać obietnicę(Wydawnictwo KUL, 2026) Mikulska, Patrycjalistelement.badge.dso-type Item , To Recognize the Promise(Wydawnictwo KUL, 2026) Mikulska, Patrycjalistelement.badge.dso-type Item , Powrócić do źródła. Dziedzictwo Karola Wojtyły – Jana Pawła II a wyzwania współczesności(Wydawnictwo KUL, 2026) Buttiglione, RoccoW artykule podjęto refleksję nad aspektami intelektualnego i moralnego dziedzictwa Karola Wojtyły – Jana Pawła II, które pozostają aktualne dwadzieścia lat po jego śmierci, wskazując kierunki przezwyciężenia współczesnych kryzysów. W tym kontekście autor twierdzi, że powołaniem dzisiejszego Kościoła nie jest obrona dawnego porządku społecznego, lecz budowanie prawdziwego porządku moralnego. Pierwszym omawianym zagadnieniem w artykule jest zatem misterium Odkupienia i osoba Jezusa Chrystusa, którego żywa obecność ma stanowić fundament owego porządku. Drugim obszarem inspiracji w przezwyciężeniu obecnego kryzysu jest zdaniem autora filozoficzna i teologiczna koncepcja człowieka rozwinięta przez Karola Wojtyłę – Jana Pawła II i oparte na niej nauczanie o miłości, małżeństwie i rodzinie. Refleksję Papieża nad Europą, zbudowaną na fundamencie kultury o korzeniach chrześcijańskich uważa autor za trzeci obszar istotny dla poszukiwania odpowiedzi na wyzwania współczesności. Autor uważa jednak, że najważniejszą rolę w tym poszukiwaniu odegrają nie intelektualiści ani politycy, lecz świadkowie rozpoznanej prawdy, zdolni ożywiać ją w sercach innych. The article presents a reflection on the aspects of the intellectual and moral heritage of Karol Wojtyła — John Paul II which remain relevant twenty years after his demise and help identify the ways to overcome contemporary crises. In this context, the author claims that the vocation of the Church today is not to defend the old social order, but to build afresh the true moral order. Thus the first theme addressed in the paper is the mystery of Redemption and the person of Jesus Christ whose living presence the author considers as the foundation for such an order. The second source of inspiration in resolving the crisis is, in author’s view, the philosophical and theological concept of man developed by Karol Wojtyła — John Paul II and his teaching on love, marriage, and family, while the Pope’s reflection on Europe based on culture rooted in Christianity is indicated as the third possible area relevant to the contemporary world. The author believes, however, that the key role in facing contemporary challenges will be played not by intellectuals or politicians, but by witnesses capable of making what they recognized as truth live in the hearts of others.listelement.badge.dso-type Item , Human Subjectivity and Christian Faith in the Thought of Karol Wojtyła(Wydawnictwo KUL, 2026) Salmeri, GiovanniThe idea of interiority was greatly downplayed in Christian theology during the twentieth century. This was due to several causes, among which there were a rediscovery of the eschatological character of the preaching of Jesus and the attribution of interiority to a religious dimension apparently diminishing in the modern world. The language of interiority thus appeared not only unsuitable, but sometimes even misleading. A scarcely known text by Karol Wojtyła, written in 1974, helps reopen the question: the paper describes interiority as the place par excellence of the divine presence. In this sense, interiority becomes an essential touchstone of evangelization, especially in the face of the challenges of the contemporary world that attempts to erase inner life. While such ideas are not frequent in Karol Wojtyła’s most famous philosophical and theological texts, they do appear clearly in his early poetic compositions. In an age in which threats to human identity are more subtle and widespread, clarifying the link between Christian faith and interiority becomes an even more important task. Idea wewnętrzności w dużym stopniu straciła na znaczeniu w dwudziestowiecznej teologii chrześcijańskiej. Zostało to spowodowane wieloma przyczynami, między innymi ponownym odkryciem eschatologicznego charakteru nauczania Jezusa i coraz rzadszym we współczesnym świecie łączeniem wewnętrzności z religią. Język wewnętrzności zaczął się w tym kontekście wydawać niestosowny, a niekiedy nawet mylący. Mało znany tekst Karola Wojtyły, napisany w roku 1974, wykorzystany został w ponownego postawienia kwestii wewnętrzności. W artykule Wojtyły wewnętrzność uznawana jest za szczególne miejsce Bożej obecności. W tym sensie stanowi ona podstawowy probierz ewangelizacji, zwłaszcza wobec wyzwań świata współczesnego, w którym życie wewnętrzne człowieka bywa zagrożone. Chociaż podobne idee nie pojawiają się często w znanych dziełach filozoficznych i teologicznych Karola Wojtyły, obecne są w sposób wyrazisty w jego wczesnych utworach poetyckich. W czasach, w których zagrożenia dla tożsamości człowieka stają się subtelne i wszechobecne, zrozumienie związku między wiarą chrześcijańską a wewnętrznością nabiera coraz większej wagi.listelement.badge.dso-type Item , Osoba i czyn jako dzieło otwarte(Wydawnictwo KUL, 2026) Merecki, JarosławArtykuł wskazuje na trzy wątki, które nie zostały uwzględnione lub zostały jedynie zasygnalizowane w dziele Osoba i czyn Karola Wojtyły, a które warte są rozwinięcia. Pierwszym z nich jest analiza interpersonalnego wymiaru istnienia osoby, który w dziele Wojtyły – w czwartym rozdziale tej rozprawy – analizowany był jako wymiar społeczny. Wymiar ten, symbolizowany przez zaimek „my”, nie jest jednak wymiarem ściśle międzyosobowym, który wyrażają zaimki „ja”–„ty”. Ten wątek rozwinął Wojtyła w późniejszym studium Osoba: podmiot i wspólnota. Drugim wątkiem nieobecnym w rozprawie Wojtyły jest płciowość osoby ludzkiej, fakt, że osoby istnieją jako kobiety i mężczyźni, bez wątpienia fundamentalny dla jej właściwego rozumienia. Fakt ten został poddany analizie przez Jana Pawła II w serii katechez zatytułowanych Mężczyzną i niewiastą stworzył ich, w których przedstawia koncepcję zwaną „teologią ciała”; w katechezach tych Wojtyła „przekracza próg teologii”. To trzeci wątek nieobecny w Osobie i czynie z racji filozoficznego charakteru tego dzieła. We wstępie do pierwszego wydania tej rozprawy Wojtyła wyrażał jednak nadzieję, że uda mu się kiedyś ów próg przekroczyć, i uczynił to w „teologii ciała”. The paper points to three themes that were not included or were only briefly mentioned in Karol Wojtyła’s work Person and Act, and which are worth developing further. The first of these themes is an analysis of the interpersonal dimension of a person’s existence, which Wojtyła analyzes as a social dimension in the fourth chapter of the work in question. It is symbolized by the pronoun “we,” but it is not strictly the same interpersonal dimension, which is expressed by the pronouns ‘I’ and “you.” Wojtyła develops this theme in his later essay, Person: Subject and Community. The second theme not addressed in Wojtyła’s work is the sexual dimension of the human person, the fact that persons exist as women and men, which is undoubtedly fundamental to the proper understanding of the human person. This fact was analyzed by John Paul II in a series of catechesis entitled Man and Woman He Created Them, where he developed a doctrine also known as “a theology of the body;” in the catecheses Wojtyła “crosses the threshold of theology.” This is the third theme absent from Person and Act due to the philosophical nature of this work. In the introduction to the first edition of this treatise, however, Wojtyła expressed his hope that he would one day be able to do so, and he fulfills this hope in his “theology of the body.”listelement.badge.dso-type Item , Jak Styczeń czyta Wojtyłę?(Wydawnictwo KUL, 2026) Szostek, AndrzejW artykule autor zadaje pytanie, jak Tadeusz Styczeń czyta Karola Wojtyłę. Wskazuje na trzy cechy tego czytania. Po pierwsze, Styczeń czyta Wojtyłę uważnie, a więc uwzględnia cały kontekst danego tekstu. To skłania go do krytyki pozornego lub wręcz fałszywego personalizmu prezentowanego przez niektórych filozofów. Po drugie, Styczeń czyta krytycznie, czego dowodem jest jego dyskusja z Wojtyłą na temat relacji między antropologią filozoficzną a etyką. Po trzecie, czyta twórczo. Myśl Wojtyły prowadzi go do odkrycia roli prawdy, nawet banalnej, która wiąże wolność tak głęboko, że jej uznanie lub odrzucenie wyznacza drogę samorealizacji lub samozatraty moralnej człowieka. The article focuses on Tadeusz Styczeń’s reading of the oeuvre of Karol Wojtyła, outlining three characteristic ways of Styczeń’s reception of the output of his teacher. Firstly, Styczeń’s reading of Wojtyła is marked by attention to detail and takes into consideration the entire context of a given text. Such an approach enables Styczeń to criticize the merely apparent or outwardly false personalism advanced by some philosophers. Secondly, Styczeń’s reading of Wojtyła is a critical one, which can be seen in his debate with Wojtyła on the relationship between philosophical anthropology and ethics. Thirdly, Styczeń’s reading of Wojtyła is creative. Wojtyła’s ideas inspire Styczeń to explore the significance of truth: should it be even banal in nature, it is so deeply binding to human freedom that acknowledging it is tantamount to self-realization, while refuting it leads to moral self-destruction.listelement.badge.dso-type Item , Przywództwo i proces decyzyjny. Interdyscyplinarne wprowadzenie do analizy pontyfikatu Jana Pawła II(Wydawnictwo KUL, 2026) Żukowska-Gardzińska, DominikaProblemem badawczym artykułu jest ustalenie, jaki model przywództwa najlepiej opisuje Jana Pawła II. Cel badań stanowi udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy analiza procesu decyzyjnego Papieża pozwala odtworzyć jego sposób działania w obliczu dylematów i wyborów, a następnie wykorzystać go jako narzędzie rozwojowe dla współczesnych liderów. Pod względem specyfiki przywództwa postać Jana Pawła II wpisuje się w kilka znanych i zdefiniowanych modeli: służebnego, charyzmatycznego, transformacyjnego, autentycznego i opartego na wartościach. Dla lepszego zdiagnozowania modelu przywództwa Jana Pawła II autorka wprowadza pojęcie integralności, uwzględniające całą złożoność badanej jednostki. Ponieważ nie można dokonać analizy przywództwa Karola Wojtyły – Jana Pawła II bez włączenia do refleksji wszystkich poziomów składających się na integralność jego osoby, rozważania mają charakter interdyscyplinarny, prowadzone są w oparciu o literaturę z obszarów zarządzania, politologii, komunikacji, ale także teologii. Aby opisać charakter przywództwa Papieża, należy – zdaniem autorki – prowadzić badania w szerokim kontekście, biorąc pod uwagę relacje między faktami z jego życia, ówczesną oraz aktualną sytuacją polityczną i kulturową, a także wypracować język adekwatny do opisu rzeczywistości zarówno w aspekcie teologicznym, jak i z punktu widzenia zarządzania czy politologii. The problem addressed in the article is which of the models of leadership best describes John Paul II. The aim of the study is to answer the question whether the analysis of the Pope’s decision-making process makes it possible to reconstruct his manner of responding to dilemmas and choices and to propose it as a tool to support the development of contemporary leaders. In terms of leadership style, John Paul II embodies several well-known and defined models: servant, charismatic, transformational, authentic, and values-based. For the purpose of better diagnosing John Paul II’s leadership model, the author proposed the concept of integrity, but not as an indication of the unity between the person and their environment, but taking into account the entire complexity of the studied individual. The considerations must be interdisciplinary in nature, based on scholarly literature in the fields of management, political studies, and communication, but also theology, because it is impossible to analyse the leadership of Karol Wojtyła—John Paul II without including all the levels of integrity in the reflection. In the author’s opinion, to describe the nature of the Pope’s leadership, it is necessary to examine, in a broad context, the relationships between the facts of his life and the political and cultural situation at the time and today, and to develop a language that describes reality in the aspect of theology, as well as in that of management and political studies.listelement.badge.dso-type Item , Uniwersytet jako dar i nadzieja(Wydawnictwo KUL, 2026) Pomorski, JanAutor podejmuje temat misji uniwersytetu w kontekście nauczania Jana Pawła II. Egonarracja odwołuje się do trzech wydarzeń: konferencji „Praca ludzka” z roku 1981, która zbiegła się z publikacją encykliki Laborem exercens, spotkania Papieża w Watykanie ze światem akademickim w Roku Jubileuszowym 2000 oraz Kongresu Rektorów Uniwersytetów Europejskich „Higher Education for United Europe”, który miał miejsce w Lublinie w roku 2004 roku i do uczestników którego Jan Paweł II skierował okolicznościowe przesłanie. The author discusses the theme of the mission of the university as it can be reconstructed against the background of the teaching of John Paul II. The ego-narrative combines three testimonies, regarding, respectively, the conference on “Human Labor” of 1981, which coincided with the promulgation of the Encyclical Labaorem Exercens, the Jubilee of University Professors held in the Vatican in the Jubilee Year 2000, and the Higher Education for United Europe Congress of 2004, held in Lublin, which John Paul II addressed with a special message.listelement.badge.dso-type Item , Ku rekonstrukcji obecności. Lubelskie ślady i inspiracje Karola Wojtyły – Jana Pawła II(Wydawnictwo KUL, 2026) Derdziuk, AndrzejArtykuł prezentuje lubelskie ślady i inspiracje naukowe Karola Wojtyły z czasu jego pracy naukowej w KUL. Omówiono przyczyny przyjazdów Wojtyły do Lublina i wskazano na miejsca jego pobytu w tym mieście (konwikt księży oraz klasztory urszulanek i dominikanów), przywołując mające wówczas miejsce jego osobiste spotkania z ważnymi dlań osobami. Prezentując dwudziestoczteroletni okres zatrudnienia Wojtyły w KUL, przedstawiono zakres tematyczny prowadzonych przez niego wykładów i zajęć akademickich oraz wskazano na jego istotne duchowe oddziaływanie na społeczność akademicką. Opierając się między innymi na korespondencji księdza Wojtyły z księdzem Stanisławem Olejnikiem, przedstawiono okoliczności powstawania prac Miłość i odpowiedzialność oraz Osoba i czyn, w których widoczny jest wpływ myślicieli z lubelskiej szkoły filozoficznej. W ramach prezentacji odpowiedzi Uniwersytetu na duchowe dziedzictwo Jana Pawła II wskazano na dzieła, które powstały w Lublinie w celu upamiętnienia i rozwoju jego spuścizny naukowej i duszpasterskiej, a także na wkład, który do dzieł tych wniosły konkretne osoby. The article reconstructs the intellectual traces of Karol Wojtyła’s presence in Lublin, as well as the ways in which the milieu of the Catholic University of Lublin inspired his research work. The author discusses the reasons why Wojtyła frequently visited Lublin and characterizes the places where he would stay on those occasions, among them the clergy house in the campus, the Ursuline Convent House, and the Dominican Monastery. Simultaneously, his encounters with persons who then remained important to him throughout his life are described. An outline of Wojtyła’s twenty-four-year-long academic work at the Catholic University of Lublin follows, including the range of themes and issues he addressed in his lectures and classes, as well as the spiritual impact of his presence among the academic community. Based on his exchange of letters with Fr. Stanisław Olejnik, the circumstances in which Wojtyła began writing his primary philosophical works, i.e., Love and Responsibility and The Acting Person, are described with a focus on the intellectual influence of the Lublin School of Philosophy thinkers on the ultimate shape of those studies. The author also discusses the ways in which the Catholic University of Lublin has responded to the spiritual legacy of Karol Wojtyła: the works and actions undertaken to commemorate his academic as well as pastoral activity are recounted, and the contribution of particular scholars is evidenced.listelement.badge.dso-type Item , Muzyczna biografia Karola Wojtyły. Cykl pieśni Sebastiana Szymańskiego w świetle polskiej twórczości muzycznej poświęconej Papieżowi Polakowi(Wydawnictwo KUL, 2026) Łukaszewski, Marcin T.Przedmiotem rozważań w niniejszym artykule jest cykl pieśni pt. Muzyczna biografia Karola Wojtyły, autorstwa polskiego kompozytora średniego pokolenia – Sebastiana Szymańskiego. Przedstawiono kontekst historyczny i problemowy polskiej twórczości poświęconej Papieżowi Polakowi. W artykule omówiono: piśmiennictwo i stan badań nad tematem, twórczość kompozytorów polskich inspirowaną osobą, działalnością lub twórczością Karola Wojtyły – Jana Pawła II, wybrane utwory twórców polskich z nim związane, a następnie tytułową kompozycję Szymańskiego. W pracy zastosowano następujące metody naukowe: komparatystykę, analizę elementarną, elementy statystyki opisowej oraz wywiad. The subject-matter of the article is the song cycle entitled Muzyczna biografia Karola Wojtyły (The musical biography of Karol Wojtyła), a work by Sebastian Szymański, a middle generation Polish composer. The historical and problem contexts of Polish works devoted to the Polish Pope are also presented. The author addresses the following issues: the literature and the state of research on the subject, works by Polish composers inspired by the person, activity, or oeuvre of Karol Wojtyła — John Paul II, selected works by Polish composers inspired by John Paul II, and the title composition, i.e., Sebastian Szymański’s song cycle Muzyczna biografia Karola Wojtyły. The following scholarly methods were used in the research: comparative studies, elementary analysis, elements of descriptive statistics, and interview.listelement.badge.dso-type Item , „Jeśli chcesz znaleźć źródło, musisz iść do góry, pod prąd”. Karol Wojtyła – Jan Paweł II w labiryncie sztuki(Wydawnictwo KUL, 2026) Popiel, JacekAutor artykułu stawia tezę, że nie można w pełni zrozumieć życia i dzieła Jana Pawła II bez przemyślenia jego związków z literaturą, teatrem i sztuką. Jednym z wyróżników jego pontyfikatu był fakt, że wprowadzał on do Watykanu świat wartości związanych z tradycją polskiej kultury i literatury, której poprzez czynnie uprawianą działalność teatralną i literacką stał się kontynuatorem. Również w nauczaniu wielu innych papieży istotną rolę odgrywała literatura piękna, czego przykładem mogą być listy apostolskie Pawła VI i Franciszka, potwierdzające więź Kościoła z Dantem Alighierim. W artykule poruszone zostały także zagadnienie roli literatury w poszukiwaniu przez Karola Wojtyłę wartości prowadzących do decyzji o wyborze kapłaństwa oraz kwestia współczesnej recepcji osoby i działalności Jana Pawła II. The author argues that a full understanding of the life and output of John Paul II is not conceivable unless one has studied his commitment to literary writing, his reception of works of literature, and his involvement in theater and art. Among the most characteristic aspects of the pontificate of John Paul II was that he introduced the Vatican to the universe of values which have permeated the Polish culture and, specifically, literature, the tradition which he himself had continued through his literary works and active involvement in theatrical productions. Literary works were important also in the case of the teachings of other popes, for instance, Paul VI and Francis confirmed, in their apostolic litters, the bond between the Church and the work of Dante Alighieri. The paper also addresses the themes of, respectively, the impact literary works had on Karol Wojtyła’s pursuit for the values which ultimately prompted his decision to enter the priesthood, and the contemporary reception of the person and accomplishments of John Paul II.listelement.badge.dso-type Item , Wojtyła’s David: Lost or Found? Contextual Clues Toward Possible Solution of a Literary Mystery(Wydawnictwo KUL, 2026) Houde, Keith A.Scholarly consensus suggests that Karol Wojtyła (the future Pope John Paul II) wrote an early drama entitled David that has been lost to history. The primary source of information regarding this literary work comes from Wojtyła’s wartime correspondence with friend and mentor Mieczysław Kotlarczyk. Contextual clues, through closer reading of this correspondence, as well as textual clues, via study of an early collection of poetry by Wojtyła known as the Psalter of David, suggest an alternate interpretation. This literary mystery is explored through consideration of context, content, title, genre, form, history, provenance, style, themes, and meaning. Perhaps what had been lost as a drama has been found as a collection of dramatic poetry. Rezultaty dociekań wskazują, że badacze zgodni są z sobą co faktu, że u początku swojej aktywności literackiej Karol Wojtyła napisał dramat zatytułowany Dawid i że tekst ten zaginął. Pierwsze źródło informacji o powstaniu dzieła stanowi pochodząca z okresu wojennego korespondencja Wojtyły z jego przyjacielem i mentorem Mieczysławem Kotlarczykiem. Wskazówki kontekstualne, jakich dostarcza bliższa lektura tej korespondencji, jak i te, które odczytać można poprzez analizę tekstów poetyckich Wojtyły zawartych w jego zbiorze Psałterz Dawidów, wskazują jednak na interpretację alternatywną. Tajemnica literacka, o której mowa, została przeanalizowana poprzez rozważenie kontekstu dzieła, jego treści, tytułu, gatunku literackiego, formy, historii, proweniencji, stylu, poruszanej w nim tematyki oraz jego wymowy. Być może coś, co zaginęło jako dramat, odnalazło się jako poetycki tom o charakterze dramatu.listelement.badge.dso-type Item , Od wątków autobiograficznych do idei piękna. Sielanki Henryka Siemiradzkiego na tle malarstwa drugiej połowy dziewiętnastego wieku(Wydawnictwo KUL, 2026) Ciciora, BarbaraSwoje sielanki i idylle, od pierwszej samodzielnie przemyślanej i wykonanej po ostatnie, Henryk Siemiradzki nasycił tematyką miłości w jej różnych przejawach: młodzieńczej, rodzicielskiej i rodzinnej, czerpiąc inspiracje z życia domowego i rodzinnego. Z czasem charakter jego obrazów zmienił się, sceny rodzajowe ustąpiły miejsca przedstawieniom alegorycznym. Od połowy lat dziewięćdziesiątych zaczęły powstawać obrazy o zredukowanej kompozycji, pozbawione narracji, pełne zadumy, nieco melancholijne. Wiąże się to ze zmianą upodobań malarza: ze stylu realistycznego na ujęcia estetyczne, w okresie, gdy zaczął on poszukiwać w egzystencji człowieka tego, co nieprzemijające, ziemskiego odbicia idei piękna, niezależnego od doznań zmysłowych. Zindywidualizowana formuła malarska Henryka Siemiradzkiego, skoncentrowana na refleksji nad pięknem idealnym, świadczy o zwróceniu się artysty – poprzez tradycję sztuki europejskiej – ku klasycznej sztuce greckiej, odzwierciedlającej idee idealistycznej filozofii platońskiej i neoplatońskiej. Henryk Siemiradzki filled his idylls—from the first painting he independently conceived and executed, i.e., Para przed domem (A Couple in front of the House), to his last works, e.g., Scena przy źródle (A Scene by the Spring Well), c1890; Nad brzegiem zatoki (On the Shore of the Bay), 1890; Pieszczoszek (Precious One), 1893—with motifs related to love in its different forms, such as youthful romantic love, as well as parental and family love, drawing inspiration from his own family life. As Siemiradzki’s children grew up, the mature painter no longer depicted little boys and changed the character of his works; he abandoned genre scenes for allegories (e.g., U źródła (At the Spring Well), 1898; Kobieta przy źródle (A Woman at the Spring Well), 1898; Wiosną (In Spring), 1899). Since mid-1850s, Siemiradzki created paintings with reduced composition and lacking a narrative, but imbued with slightly melancholy reflectiveness. This bears testimony to a change in his stylistic preferences from realism to estheticism; the then fifty-year old artist started his quest for the everlasting elements of human existence by attempting to capture earthly reflections of the idea of Beauty which, in itself, is independent of sense experience. Siemiradzki’s individual approach to painting, focused on his inquiry into ideal beauty, reflects the artist’s turn—mediated through the tradition of European art—towards classical Greek art which incorporated the idealistic philosophy of Platonism and Neoplatonism.listelement.badge.dso-type Item , Cierpliwość i determinacja(Wydawnictwo KUL, 2026) Szymanowski, MaciejRecenzja książki: A. Grajewski, W dialogu i zwarciu. Stolica Apostolska wobec sowieckiego komunizmu 1917-1991, Kolegium Europy Wschodniej, Warszawa–Wojnowice 2024. Review of A. Grajewski’s W dialogu i zwarciu: Stolica Apostolska wobec sowieckiego komunizmu 1917-1991, Warszawa and Wojnowice: Kolegium Europy Wschodniej, 2024.listelement.badge.dso-type Item , Ocalanie polskiej literatury lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku(Wydawnictwo KUL, 2026) Dybciak, KrzysztofRecenzja książki: M. Urbanowski, Literatura stanu wojennego 1981-1989, Instytut Dziedzictwa Solidarności, Gdańsk 2026. Review of M. Urbanowski’s Literatura stanu wojennego 1981-1989, Gdańsk: Instytut Dziedzictwa Solidarności, 2026.listelement.badge.dso-type Item , Propozycje „Ethosu”(Wydawnictwo KUL, 2026) Mikulska, PatrycjaPropozycje "Ethosu. Kwartalnika Instytutu Jana Pawła II KUL": J. Wojtysiak, Autorytet, Dominikańskie Centrum Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach -Wydawnictwo W drodze, Warszawa–Poznań 2025. Books recommended by Ethos: Quarterly of The John Paul II Institute, KUL: J. Wojtysiak, Autorytet, Warszawa and Poznań: Dominikańskie Centrum Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach and Wydawnictwo W drodze, 2025.listelement.badge.dso-type Item , Dom i pracownia. Miejsca pracy artystów w życiu i twórczości Karola Wojtyły – Jana Pawła II(Wydawnictwo KUL, 2026) Mazurczak, Małgorzata U.Autorka eseju stara się odnaleźć źródła zainteresowania Karola Wojtyły sztukami plastycznymi. Wskazuje na wpływ atmosfery domu rodzinnego i środowisk kulturalnych Wadowic i Krakowa. Szczególną uwagę zwraca na wizyty przyszłego Papieża w pracowniach artystów i ich odzwierciedlenie w jego twórczości. The author of the essay traces the origins of Karol Wojtyła’s interest in fine arts, emphasizing the significance of the cultural atmosphere of his home and of the artistic circles of Wadowice and Cracow. She specifically describes young Wojtyła’s visits to various artists’ studios and the ways in which those visits are reflected in his own creative work.