Teologia w Polsce, Tom 18, Nr 2
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12153/9563
Browse
Recent Submissions
listelement.badge.dso-type Item , L’amore di Cristo ci possiede – 2 Cor 5,14−15 nell’interpretazione di san Tommaso d’Aquin(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Dąbrowski, WiesławSiamo abituati che il pensiero teologico di san Tommaso d’Aquino venga presentato secondo la sua più famosa, più matura e più studiata opera, cioè la Somma di Teologia, il che fa sì che spesso non conosciamo il suo pensiero, altrettanto maturo, importante e valido, contenuto nelle sue altre opere, soprattutto in quelle esegetiche, visto che egli non ha mai insegnato la Summa, ma, essendo magister in Sacra Pagina, la sua attività universitaria consisteva soprattutto nel commentare la Bibbia (ma anche nel sostenere le dispute: private – soltanto per i propri studenti; e pubbliche, alle quali potevano partecipare gli studenti e i professori dall’esterno). In questo studio verrà presentato il commento di san Tommaso al testo di 2 Cor 5,14–15 cominciando, ma solo per curiosità, dalla sua Somma di Teologia, per poi passare alla sua interpretazione contenuta nel commento al Corpus Paulinum, confrontando il pensiero teologico-biblico dell’Aquinate con quello odierno (solo in relazione ad alcuni autori). We Wstępie – aby rozwiać błędne, ale rozpowszechnione mniemania o działalności uniwersyteckiej św. Tomasza z Akwinu, który nigdy nie wykładał swojej Sumy Teologii, lecz Pismo Święte – Akwinata jest przedstawiony jako egzegeta Pisma Świętego, gdyż w jego czasach profesor teologii był magister in Sacra Pagina, czyli zajmował się właśnie egzegezą Pisma Świętego. Analiza 2 Kor 5,14–15 jest podzielona na cztery punkty: I – 2 Kor 5,14 w Sumie Teologii; II – Tekst 2 Kor 5,14–15, jego podział i komentarz; III – 2 Kor 5,14–15 w komentarzu do Ewangelii Jana; IV – 2 Kor 5,14–15 w komentarzu do Psalmów. Teksty komentarzy Akwinaty są konfrontowane ze współczesnymi komentarzami biblijnymi, co pozwala na zauważenie różnic w podejściu do tekstów świętych, a także dostrzec bogactwo myśli teologiczno-biblijnej, moralnej i duchowej Doktora Anielskiego. Ta myśl jest nadal bardzo aktualna i pozwala na ciągłe trwanie w nauce, moralności i duchowości Kościoła Chrystusowego. In the presentation of the subject – preceded by an Introduction, where St. Thomas Aquinas is presented in his role as a Biblical Commentator – the author examines the St. Thomas’ interpretation of the 2 Cor 5,14–15 regarding the theme of this research, confronted with the contemporary exegesis, and presents four points: I – 2 Cor 5,14 in the Summa of Theology; II – The text of the 2 Cor 5,14–15, his division and commentary; III – 2 Cor 5,14–15 in the commentary on the Gospel of John; IV – 2 Cor 5,14–15 in the commentary on the Psalms. The exposition is theological, biblical, doctrinal, moral, and spiritual, and is not based so much on his speculative philosophy, as might be seen in his systematic theology, but on a truly theological interpretation of the Scriptural texts. All this permits to the author to conclude that the interpretation presented by St. Thomas in the Commentary on the 2 Cor 5,14–15 and in the commentaries on the Gospel of John and on the Psalms is very clear, rich and remains valid and topical and permits to remain in the faith, in the doctrine moral and in the spirituality of the catholic Church.listelement.badge.dso-type Item , Ludzkie ciało-uduchowione (Leib) w kryzysie. Co oznacza inkarnacja (Fleischwerdung)?(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Gerl-Falkovitz, Hanna-BarbaraArtykuł dotyczy współczesnego kryzysu antropologicznego w zakresie przeżywania ludzkiej cielesności. Odpowiedzią na bolączki dzisiejszego człowieka, który zmaga się ze swoim ciałem i próbuje mu zaprzeczać, przekraczać je lub traktować jako jedynie pewne narzędzie, jest wiara we wcielenie, która pomaga odnaleźć najgłębszy sens materii i ciała. W pierwszej części artykułu przedstawiony zostaje współczesny kryzys, wraz ze wszystkimi jego znamionami, takimi jak: transhumanizm, antykoncepcja, tak zwana zmiana płci i inne. Autorka prezentuje filozoficzne podstawy tego kryzysu, upatrując ich w rozumieniu człowieka jako maszyny oraz w przeakcentowanej idei samostanowienia. W drugiej części ukazany zostaje filozoficzno-teologiczny sens materii i ciała, który jest ostatecznie duchowy. Wbrew pozorom materia okazuje się sprawą ducha, a opozycja pomiędzy światem materialnym a duchowym jest pozorna. Odnalezienie duchowego sensu i fundamentu świata może uratować także ludzkie ciało. The article concerns the contemporary anthropological crisis in the field of experiencing human corporeality. The answer to the problems of today‘s man, who struggles with his body and tries to deny it, transcend it or treat it as just a tool, is faith in the Incarnation, which helps find the deepest meaning of matter and body. The first part of the article presents the contemporary crisis with all its features, such as: transhumanism, contraception, so-called gender change and others. The author presents the philosophical foundations of this crisis, perceiving them in the understanding of man as a machine and in the overemphasized idea of selfdetermination. The second part shows the philosophical and theological meaning of matter and body, which is ultimately spiritual. Contrary to appearances, matter turns out to be a connected with the spirit, and the opposition between the material and spiritual worlds is apparent. Finding the spiritual meaning and foundation of the world can save also the human body.listelement.badge.dso-type Item , Aktualny stan teologii w Polsce i niektóre wyzwania (rok 2022)(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Królikowski, JanuszTrzy ostatnie dziesięciolecia przyniosły znaczące zmiany w teologii w Polsce. Wpłynęły na to przemiany instytucjonalne, przede wszystkim powstanie nowych wydziałów teologicznych, a także przemiany eklezjalne i kulturowe, które się dokonały po 1989 roku. Efektem zmian jest niewątpliwy rozwój teologii, wynikający z odpowiadania na aktualne potrzeby zarówno dydaktyczne, jak i związane ze statusem naukowym teologii. W ostatnich latach wprowadzenia zmian w teologii domagają się także reformy prowadzone w ramach szkolnictwa wyższego. Wydaje się, że po latach przychylnych dla teologii zachodzi pilna potrzeba dalszego wzmocnienia jej statusu naukowego, uaktywnienia jej znaczenia eklezjalnego, a także udzielania odpowiedzi na nowe wyzwania dydaktyczne i formacyjne. Bardzo ważnym zadaniem pozostaje opracowanie odpowiedniej listy czasopism teologicznych i zapewnienie im adekwatnej punktacji ze strony ministerstwa, ponieważ obecna lista przyczynia się do pomniejszania znaczenia teologii systematycznej jako nauki o Bogu i zbawieniu, a tym samym do jej marginalizacji w odniesieniu do innych nauk humanistycznych. Recent three decades brought significant changes in theology in Poland. It has been prompted by institutional changes, such as the establishing of new theological faculties, but also by ecclesiastical and cultural transformations which occurred after 1989. The effect of the changes is the unquestionable development of theology resulting from responding to current didactic needs as well as those related to scientific status of theology. In recent years also the reforms of higher education have demanded some changes in theology. It appears that after some years favourable for theology today there is an urgent need for further strengthening of scientific status of theology, activating its ecclesiastic significance and answering new didactic and formative challenges. One of the major tasks is elaborating of appropriate list of theological journals and securing for adequate scoring given by the ministry, since the current list leads to the diminishing of the significance of systematic theology as a science about God and salvation, and by the same token to its marginalization in reference to other humanities.listelement.badge.dso-type Item , Perspektywy mariologii dogmatycznej(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Ferdek, BogdanW niniejsze publikacji będzie mowa o wybranych punktach widzenia, z jakich mogłaby być przedstawiana mariologia. Te punkty widzenia byłyby impulsami do reinterpretacji mariologii. Dość subiektywnie wskazano następujące cztery punkty widzenia, z jakich mogłaby być przedstawiana mariologia: dokument Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej Matka Pana. Pamięć – obecność – nadzieja, dokument Grupy z Dombes Maryja w Bożym planie i w komunii świętych oraz mariologiczne osiągnięcia teologów Stanisława Celestyna Napiórkowskiego i Romana Rogowskiego (1936−2023). Opierając się na tych punktach widzenia mariologii, zostanie ukazany kierunek jej reinterpretacji na przykładzie dogmatu o niepokalanym poczęciu NMP. W br. upływa 170. rocznica ogłoszenia tego dogmatu przez Piusa IX. Reinterpretacja jest wypełnieniem dogmatu treścią w świetle nowego horyzontu myślenia, jednak bez zaprzeczenia treści dotychczas w nim zawartej. Dzięki temu, że niepokalane poczęcie jest spotkaniem, czy nawet krzyżówką, chrystologii, pneumatologii, charytologii i eschatologii, może być zreinterpretowane jako doskonalsze uświęcenie i usprawiedliwienie Matki Pana oraz jako antycypacja eschatologicznej Ecclesia immaculata. Troska o ekumenizm w mariologii domaga się, aby ukazywać kompatybilność niepokalanego poczęcia z Biblią. Zasadą hermeneutyczną mariologii powinna być litera „W”. Niepokalane poczęcie Maryi trzeba włączyć w niepokalane poczęcie Jezusa. Mariologia „odgórna” powinna być dopełniona mariologią oddolną. This publication will be concerned with selected viewpoints from which Mariology could be presented. These viewpoints would be the impulses for the reinterpretation of Mariology. So, how can Mariology be reinterpreted based on the selected viewpoints relating to its practice? Quite subjectively, four points of view have been chosen from which Mariology could be presented. These four points will be: the document of the Pontifical International Marian Academy Mother of the Lord. Memory-Presence-Hope, the document of the Dombes Group, Mary in God’s Plan and in the Communion of Saints, and the Mariological achievements of the theologians Stanisław Celestyn Napiórkowski and Roman Rogowski (1936−2023). Based on these four viewpoints of Mariology, the direction of its reinterpretation will be shown on the example of the dogma of the Immaculate Conception of the BVM. This year marks the 170th anniversary of the proclamation of this dogma by Pius IX. Reinterpretation is the filling of the dogma with new content in the light of a new horizon of thinking, without, however, contradicting the content previously contained in it. Thanks to the fact that the Immaculate Conception is a meeting, or even a cross between, Christology, pneumatology, charitology and eschatology, it can be reinterpreted as a more perfect sanctification and justification of the Mother of the Lord and as an anticipation of the eschatological Ecclesia immaculata. The concern for ecumenism in Mariology demands that the compatibility of the Immaculate Conception with the Bible be shown. The hermeneutical principle of Mariology should be the letter ‚W’. The immaculate conception of Mary must be incorporated into the immaculate conception of Jesus. A ‚top-down’ Mariology should be complemented by a bottom-up Mariology.listelement.badge.dso-type Item , Papiestwo w służbie wiary Kościoła. Współczesne wyzwania(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Perszon, JanPrzedmiotem artykułu jest współczesne papiestwo w aspekcie jego prymarnego zadania, jakim jest służba wierze Kościoła i skuteczna troska o jego jedność. Przez minione wieki Biskup Rzymu cieszył się w świecie katolickim niekwestionowanym autorytetem jako stróż i nauczyciel wiary, ale także pełnią władzy jurysdykcyjnej w Kościele powszechnym. Po II Soborze Watykańskim (w okresie jego recepcji) uprawnienia papieskie zaczęły być dość powszechnie (choć nie zawsze jawnie) kwestionowane. Recepcja Vaticanum II zbiegła się z rewolucją kulturową (m.in. ruchów 1968 r.) i encykliką Pawła VI Humanae vitae. Pontyfikaty Jana Pawła II i Benedykta XVI przyniosły katolicyzmowi relatywną stabilizację, natomiast Franciszek zaproponował – zwłaszcza przez promocję synodalności – gruntowną reformę życia eklezjalnego. W jej centrum jest troska o „uczestnictwo” i partycypację w całym życiu Kościoła (także w kierowaniu nim) wszystkich wiernych. Ta ważna dla papieża idea „przebudowy” Kościoła budzi kontrowersje. Z jednej strony prowokuje pytanie o ustanowioną przez Chrystusa, a więc konstytutywną strukturę hierarchiczną Kościoła (episkopat ze swą głową, czyli następcą Piotra), z drugiej rodzi inicjatywy (vide: niemiecka droga synodalna), które zdają się zmierzać do konstruowania nowej formy wspólnoty eklezjalnej. Dzieje się to w kontekście bezprecedensowej laicyzacji społeczeństw Zachodu, intencjonalnego marginalizowania chrześcijaństwa w przestrzeni publicznej oraz rozmywania tożsamości katolików. Wszystko to czyni posługę papieską niesłychanie trudną, a przyszłość katolicyzmu na Zachodzie niepewną. The subject of the article is the contemporary papacy in the aspect of its primary task, which is to serve the faith of the Church and effectively care for its unity. Over the past centuries, the Bishop of Rome enjoyed unquestionable authority in the Catholic world as the guardian and teacher of the faith, but also full jurisdictional authority in the universal Church. After the Second Vatican Council (during its reception), the papal prerogatives began to be quite widely (though not always openly) questioned. The reception of Vatican II coincided with the cultural revolution (including the revolution of 1968) and Paul VI‛s encyclical Humanae vitae. The pontificates of John Paul II and Benedict XVI brought relative stability to Catholicism, while Francis proposed − especially by promoting synodality − a thorough reform of ecclesial life. At its core is concern for the „participation” and taking part in the entire life of the Church (including in its management) of all the faithful. This idea of „reconstructing” the Church, which is important for the Pope, is controversial. On the one hand it raises the question about the structure established by Christ, and therefore constitutive hierarchical Church (episcopate with its head, i.e. the successor of Peter), on the other hand, it gives rise to initiatives (see: the German synodal way) that seem to aim at constructing a newforms of ecclesial community. This is happening in an unprecedentedcontext of secularization of Western societies, intentional marginalization of Christianity in public space and blurring the identity of Catholics. All this makes the papal ministry extremely difficult, and the future of Catholicism in the West is uncertain.listelement.badge.dso-type Item , Błogosławieństwo a osoba świecka. Refleksja po publikacji „Fiducia supplicans”(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Bachanek, GrzegorzArtykuł zwraca uwagę na potrzebę szerszego ukazania relacji błogosławieństwa i osoby świeckiej w związku z publikacją deklaracji Fiducia supplicans. Błogosławieństwa mogą odgrywać istotną rolę w życiu religijnym osoby świeckiej poprzez wskazywanie na Boże dzieło stworzenia, rozwijanie postawy wdzięczności wobec Stwórcy, pomoc we właściwym zaangażowaniu w sprawy świata, odpowiednim posługiwaniu się dobrami materialnymi, odrzucaniu pokus złego ducha. W szczególności pomagają docenić skarb ludzkiej płodności, wartość licznego potomstwa. Dawcą błogosławieństwa jest Bóg, ale nierzadko posługuje się ludźmi w jego udzielaniu. Także osoby świeckie mogą i powinny w wielu sytuacjach błogosławić. Od czasów biblijnych istnieje błogosławieństwo dzieci przez rodziców, wnuków przez dziadków, błogosławieństwo przy powitaniu i pożegnaniu, a także przy posiłku. Wszyscy chrześcijanie są wezwani do błogosławienia nieprzyjaciół. Błogosławienie Boga i ludzi jest istotną częścią chrześcijańskiej modlitwy. Możliwość tego błogosławieństwa wypływa z kapłaństwa wspólnego otrzymanego w sakramencie chrztu. Ale wydaje się warta rozważenia hipoteza, że także ludzie nieochrzczeni świadomi istnienia Boga i jego dzieła stwórczego mogą błogosławić. Niekiedy udzielenie błogosławieństwa jest niegodziwe. Stanowi pochwałę moralnego zła i zachętę do złego postępowania, zaciera granicę między dobrem a złem. Rodzi to wśród osób świeckich poczucie głębokiego zgorszenia. The article draws attention to the need of a broader perspective on the act of blessing and a lay person in reference to the publication of the Fiducia supplicans Declaration. Blessings can play an important role in the life of a lay person by showing the beauty of God’s creation, developing an attitude of gratitude towards the Creator, helping them to get involved in the matters of the world in the right way, using material goods in the right way, rejecting the temptations of the evil spirit. In particular, they help to appreciate the treasure of human fertility, the value of a numerous offspring. God is the one who gives blessings, but He often does it through people. Also, in many situations lay people can and should bless. From the biblical times, children have been blessed by parents, grandchildren by grandparents, blessings are given at a time of greeting and saying farewell, also at mealtimes. All Christians are called to bless enemies. Blessing God and people is an important part of Christian prayer. The possibility to bless results from common priesthood given at baptism. It is even worth to consider the possibility that people who were not baptized, but who are aware of the existence of God and His creation, can bless. At times giving a blessing is wicked. It can be a praise of moral evil and an encouragement to behave badly, blurring the line between good and evil. Among lay people, it awakens a profound sense of being scandalized.listelement.badge.dso-type Item , Błogosławieństwo a sakramenty. Teologia błogosławieństwa wokół „Fiducia supplicans”(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Klejnowski-Różycki, DariuszArtykuł Błogosławieństwa a sakramenty. Wokół Fiducia supplicans omawia teologiczną relację między błogosławieństwami a sakramentami, szczególnie w kontekście papieskiej deklaracji Fiducia supplicans Dykasterii Nauki Wiary. Tekst podkreśla historyczne i biblijne korzenie błogosławieństw, śledząc ich znaczenie od Starego Testamentu, w którym błogosławieństwa były aktami oddania i uznania Bożej dobroci, przez Nowy Testament, w którym zostały ściśle powiązane z Chrystusem i Eucharystią. Autor analizuje, jak koncepcja błogosławieństw ewoluowała w starożytności chrześcijańskiej, średniowieczu i czasach nowożytnych, zwracając uwagę na odchodzenie od powiązania błogosławieństw z Eucharystią na rzecz sakramentaliów. Sobór Watykański II wniósł istotny wkład w odnowienie teologii błogosławieństw, podkreślając ich liturgiczny charakter oraz rolę zarówno duchownych, jak i świeckich w ich udzielaniu. The article Blessings and Sacraments. Around Fiducia supplicans discusses the theological relationship between blessings and sacraments, particularly in the context of the papal declaration Fiducia supplicans by the Dicastery for the Doctrine of the Faith. The text highlights the historical and biblical roots of blessings, tracing their significance from the Old Testament, where blessings were acts of devotion and recognition of God’s goodness, through the New Testament, where they became closely tied to Christ and the Eucharist. The author analyzes how the concept of blessings evolved in Christian antiquity, the Middle Ages, and modern times, noting the shift away from linking blessings to the Eucharist in favor of sacramentals. The Second Vatican Council made a significant contribution to renewing the theology of blessings, emphasizing their liturgical nature and the role of both clergy and laity in administering them.listelement.badge.dso-type Item , Błogosławieństwo w perspektywie trynitarnej. Wokół deklaracji „Fiducia supplicans”(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Parzych-Blakiewicz, KatarzynaW artykule przeprowadzono analizę treści deklaracji Fiducia supplicans pod kątem tematyki trynitologicznej. Do interpretacji źródła zastosowano klucz metodologiczny utworzony z pojęcia „świętość”, źródłowo powiązanego z trynitologicznym fundamentem teologii i doświadczenia wiary chrześcijańskiej. Celem badań jest wyszukanie i skomentowanie podstaw dogmatycznych źródła. Na teologiczną kwestię błogosławieństwa składa się aspekt dynamiki w relacji między Bogiem a stworzeniem. Dlatego błogosławieństwo jest z jednej strony Bożym darem, a z drugiej uwielbieniem Boga – taka jest też struktura błogosławieństwa w deklaracji. W dokumencie tym, odczytanym w kluczu hagiologicznym, błogosławieństwo można nazwać „świętą obecnością”, Boga Ojca – „Źródłem świętej obecności”, Jezusa Chrystusa – „Centrum świętej obecności”, a Ducha Świętego – „Ożywicielem świętej obecności”. The article analyzes the content of the Fiducia supplicans declaration in terms of Trinitological themes. To interpret the source, a methodological key formed from the concept of “holiness”, source-related to the Trinitarian foundation of theology and experience of Christian faith, was used. The purpose of the research is to search for and comment on the dogmatic basis of the source. The theological question of blessing consists of the aspect of dynamics in the relationship between God and creation. Therefore, blessing is, on the one hand, God’s gift and, on the other hand, God’s glorification − this is also the structure of blessing in the declaration. In the document, read in a hagiological key, the blessing can be called the “Holy Presence”, God the Father – the “Source of the Holy Presence”, Jesus Christ – the “Center of the Holy Presence”, and the Holy Spirit – the “Vivifier of the Holy Presence”.listelement.badge.dso-type Item , Adresat błogosławieństw według „Fiducia supplicans”(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Pawłowski, SławomirWydana 18 grudnia 2023 roku przez Dykasterię Nauki Wiary Deklaracja Fiducia supplicans o duszpasterskim znaczeniu błogosławieństw rozróżnia i opisuje błogosławieństwa, które występują na kartach Biblii, określając je jako „zstępujące” (od Boga do człowieka), „wstępujące” (od człowieka do Boga) i „rozciągające się” (od człowieka do człowieka). W tych trzech „kierunkach”, ku tym trzem „adresatom”, kierowane są także błogosławieństwa w życiu Kościoła. W odbiorze Fiducia supplicans należy umiejętnie rozróżniać stosowane w niej pojęcia: małżeństwo, związek, para. Autor artykułu stawia tezę, że podwójne znaczenie słowa „małżeństwo” w języku polskim (jako związek osób albo jako osoby w związku) może sprzyjać dystansowaniu się wiernych w Polsce wobec tej deklaracji. Natomiast jej przybliżeniu może pomóc posłużenie się analogią do częstej praktyki zamawiania przez wiernych intencji Mszy św. z prośbą o błogosławieństwo. Dokument Fiducia supplicans jest odpowiedzią na wzrastające wobec Kościoła i w Kościele pragnienie przyjmowania błogosławieństw o charakterze inkluzywnym. Dla duchownych stanowi on zachętę, aby docenić ich znaczenie parenetyczne. Issued on 18 December 2023 by the Dicastery for the Doctrine of the Faith, the Declaration „Fiducia supplicans” on the pastoral meaning of blessings distinguishes and describes the blessings that appear on the pages of the Bible, describing them as „descending” (from God to man), „ascending” (from man to God) and „extending” (from man to man). Blessings in the life of the Church are also directed in these three „directions”, towards these three „addressees”. In the reception of the Fiducia supplicans, it is necessary to skilfully distinguish the terms used in it: marriage, union, couple. The author of the article puts forward a thesis that the double meaning of the word „marriage” in the Polish language (as a union of persons or as persons in a union) may contribute to the distancing of the faithful in Poland from this declaration. On the other hand, its approximation may be helped by using an analogy with the frequent practice of the faithful ordering Mass intentions with a request for blessing. The document Fiducia supplicans is a response to the growing desire towards and within the Church to receive blessings of an inclusive nature. For the clergy, it provides an incentive to appreciate their parenetic significance.listelement.badge.dso-type Item , Integralność Boga jako fundament duchowości współpracującej z wychowaniem integralnym(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Godlewski, Karol; Chmielewski, Mateusz; Budziński, AdamW obliczu indywidualizmu, relatywizmu, pluralizmu i sekularyzacji człowiek i wychowanie ulegają fragmentaryzacji. Odpowiedzią na to jest koncepcja integralnego wychowania, które obejmuje wszystkie aspekty ludzkiej egzystencji – zarówno doczesne, jak i transcendentne. Całościowe wychowanie zakłada kształtowanie osoby ludzkiej na wzór Chrystusa, istoty społecznej i odpowiedzialnej za siebie oraz otaczający ją świat. Współdziałanie wychowania z duchowością obejmuje praktykę modlitwy i postawę przenikającą codzienność. Modlitwa jako „bycie u Ojca” prowadzi do postawy „działania od Ojca”, kierując całe życie człowieka ku Bogu. Integralność wychowania, wspomagana życiem duchowym, opiera się na jedności Boga, który poprzez działanie Ducha Świętego odsłania człowiekowi swoją niesprzeczną, trwałą i wieczną naturę. In the face of individualism, relativism, pluralism, and secularization, humanity and education undergo fragmentation. The answer to this is the concept of integral education, which encompasses all aspects of human existence – both temporal and transcendent. Holistic education assumes shaping the human person in the image of Christ, a social being responsible for themselves and the world around them. The cooperation of education with spirituality includes the practice of prayer and an attitude permeating daily life. Prayer as “being with the Father” leads to the attitude of “acting from the Father,” directing the entire human life toward God. The integrity of education, supported by spiritual life, is based on the unity of God, who through the action of the Holy Spirit reveals to humanity His consistent, enduring, and eternal nature.listelement.badge.dso-type Item , Papieska hermeneutyka Kościoła w Kazachstanie podczas wizyt ad limina(Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II i Towarzystwo Teologów Dogmatyków, 2024) Mitsinskiy, AlexeyAutor poszukuje odpowiedzi na pytanie, do jakiej wizji Kościoła papieże Jan Paweł II oraz Benedykt XVI zapraszali uczestników wizyt, jak papieże widzieli Kościół w Kazachstanie oraz jakie z tego wnioski wynikają obecnie dla wspólnoty kościelnej. Wypowiedzi te skierowane są do wszystkich pasterzy Kościoła Azji Środkowej, jednak w sposób szczególny uwzględniają sytuację historyczną i polityczną Kościoła w Kazachstanie. To jest istotne, ponieważ Kazachstan i zmiany, które w tym kraju miały miejsce, wywarły duży wpływ na rozwój wspólnot i życie Kościoła w krajach ościennych. Mimo że kwestie poruszane przez papieży były i nadal pozostają aktualne dla wspólnoty w Kazachstanie, to jednak sam temat niniejszego opracowania dotychczas nie był ani prezentowany w kręgach naukowych, ani też szeroko omawiany nawet w samym Kazachstanie. The aim of the article is to present the papal hermeneutics of the Church in Kazakhstan during the ad limina visits. The author seeks an answer to the question of what vision of the Church Popes John Paul II and Benedict XVI invited the participants of the visits to, how the popes saw the Church in Kazakhstan and what conclusions result from this for the current church community. These statements are addressed to all pastors of the Church of Central Asia, but they take into account in a special way the historical and political situation of the Church in Kazakhstan. This is important, because Kazakhstan and the changes that have taken place in this country have had a great influence on the development of communities and the life of the Church in neighboring countries. Even though the issues raised by the popes were and still are relevant for the community in Kazakhstan, the topic of this study has not been presented in scholarly circles nor widely discussed in Kazakhstan itself.