Komunikacja skoncentrowana na dziecku. Wystawa „Daniel’s Story” W Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie

Abstract

Autor analizuje strategię ekspozycyjną wystawy „Remember the Children: Daniel’s Story” prezentowanej w Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie. Opowiadając historię fikcyjnej żydowskiej rodziny żyjącej w czasach nazistowskich, ekspozycja omawia najważniejsze fakty dotyczące Zagłady. Z jakich narzędzi korzystają twórcy wystawy, prezentując opowieść o traumatycznej przeszłości? Czy uwzględniają predyspozycje i możliwości emocjonalne dzieci, które są adresatami wystawy? Autor artykułu poszukuje odpowiedzi na te pytania, badając strukturę kompozycyjną wystawy i jej poszczególne elementy.

This case study analyses the exposure strategy employed by the creators of the exhibit “Remember the Children: Daniel’s Story” presented at the United States Holocaust Memorial Museum. It tells the story of a fictional Jewish family living during the Nazi era and discusses key facts about the Holocaust, and is aimed at children. What kind of message was prepared for them? What tools do the exhibit’s creators use to present the story of the traumatic past? Do they take into account the predisposition and emotional capacity of the young audience? The author of the article seeks answers to these questions by examining the compositional structure of the exhibit and its various elements.