Kapłaństwo w służbie nadziei

Abstract

Artykuł wykazuje istnienie naturalnego związku między kapłaństwem i nadzieją człowieka na osiągnięcie zbawienia, które stało się możliwe dzięki ofierze krzyżowej Jezusa Chrystusa. Jest on naturalny, ponieważ do natury człowieka należy zdolność do świadomego i dobrowolnego poświęcania się (heroizm) na rzecz wartości przez siebie wybranych (homo capax sacerdotii). Na tej podstawie można mówić o kapłaństwie naturalnym, a o człowieku, że jest „kapłanem »bez-wiednym«” (C.K. Norwid). Na związek kapłaństwa z nadzieją zwrócił uwagę papież Jan Paweł II. Związek ten polega na służebności kapłaństwa wobec nadziei, która jest wyrażana i równocześnie umacniana przez całkowite oddanie się Bogu, co stanowi fundamentalny akt kapłański. Pozostałe funkcje kapłańskie (nauczanie i kierowanie) określają przedmiot nadziei i zapewniają jego osiągnięcie. W sposób wzorcowy ta służebność została zrealizowana w Chrystusie, najwyższym i wiecznym kapłanie.

The article demonstrates the existence of a natural connection between the priesthood and man’s hope for salvation, which became possible thanks to the sacrifice of Jesus Christ on the cross. It is natural because it is in human nature to consciously and voluntarily devote oneself (heroism) to values of one’s own choosing (homo capax sacerdotii). On this basis, we can speak of a natural priesthood and of man as an “»un-aware« priest” (C.K. Norwid [poet]). Pope John Paul II highlighted the connection between priesthood and hope. This connection consists in the priesthood’s service to hope, which is expressed and simultaneously strengthened by total dedication to God, which constitutes the fundamental act of priesthood. Other priestly functions (teaching and leadership) define the objectof hope and ensure its attainment. This service was exemplified in Christ, the supreme and eternal priest.